و از سوى ديگر علاقه به بى بند و بارى براى كامجويى از لذات بدون هيچ قيد و شرط ، و آلودگى به هر گناه و ستم ، مانع از اين بود كه دعوت حق را پذيرا شوند ، چرا كه قبول اين دعوت مسئوليت آفرين بود . آرى هميشه چنين بوده ، و همواره چنان خواهد بود كه مانع بزرگ در مسير حق « هواپرستى » است . منظور از جمله « * ( وَكُلُّ أَمْرٍ مُسْتَقِرٌّ ) * » : « هر چيز قرارگاهى دارد » اين است كه هر كس به سزاى عمل خويش مىرسد ، قرارگاه نيكى نيكانند ، و قرارگاه شر بدانند . اين تعبير احتمالا اشاره به اين حقيقت است كه هيچ چيز در اين عالم از ميان نمىرود ، و هر كار نيك و بدى ثابت و باقى مىماند تا انسان جزاى آن را ببيند . اين احتمال نيز در تفسير آيه فوق داده شده است كه تكذيبها و اتهامات نمىتواند براى هميشه چهره حق را بپوشاند ، بلكه همه چيز به سوى قرارگاه خويش پيش مىروند ، و چيزى نمىگذرد كه چهره زيباى حق آشكار ، و چهره زشت و منفور باطل نيز ظاهر مىگردد ، و اين يك سنت الهى در عالم هستى است . اين تفسيرها منافاتى با يكديگر ندارد ، و ممكن است همه آنها در مفهوم آيه جمع باشد .